bierzmowanie

Sakrament Bierzmowania

Bierzmowanie jest sakramentem, przez który już wcześniej ochrzczeni otrzymują — przez namaszczenie czoła i włożenie rąk szafarza — dar samego Ducha Świętego. Przez to namaszczenie zostają naznaczeni duchową pieczęcią i jeszcze doskonalej łączą się z Kościołem. Mocniej są też zobowiązani jako prawdziwi świadkowie Chrystusa do szerzenia i obrony wiary słowem i czynem.

Moralny obowiązek przyjęcia bierzmowania

Obowiązek przyjęcia sakramentu bierzmowania pojawia się po przystąpieniu do Pierwszej Komunii Świętej i osiągnięciu odpowiedniego stopnia dojrzałości.

Poprzez bierzmowanie ochrzczeni otrzymują moc Ducha Świętego, co jeszcze silniej zobowiązuje ich do życia zgodnego z Ewangelią oraz obrony wiary.

Obrzęd bierzmowania

Podczas bierzmowania kandydat zostaje namaszczony olejem krzyżma na czole przez biskupa — na znak pieczęci duchowej, znamienia Ducha Świętego, które otrzymuje jako dojrzały wyznawca Chrystusa.

Darem tego sakramentu jest Duch Święty, który daje moc i radość bycia świadkiem Chrystusa w społeczeństwie oraz uzdalnia do budowania wspólnoty Kościoła.

Wiek kandydatów do bierzmowania

W pierwszych wiekach bierzmowania udzielano zaraz po chrzcie. Obecnie w Kościele łacińskim Konferencje Episkopatu określają wiek kandydatów.

W Polsce, zgodnie z instrukcją z 16 stycznia 1975 r., sakramentu bierzmowania udziela się młodzieży w wieku 14–15 lat. Obecnie do bierzmowania przystępują uczniowie klas III szkoły ponadpodstawowej (dawniej gimnazjalnej).

Szafarz bierzmowania

Zwyczajnym szafarzem bierzmowania jest biskup. W wyjątkowych sytuacjach (np. duża liczba kandydatów, brak czasu) może delegować prezbiterów (kapłanów).

W przypadku niebezpieczeństwa śmierci bierzmowania może udzielić każdy kapłan, także proboszcz.

Świadek bierzmowania

Podobnie jak przy chrzcie, kandydatowi do bierzmowania powinien towarzyszyć świadek. Jego zadaniem jest troska o to, by bierzmowany postępował jak prawdziwy chrześcijanin.

Świadkiem może być osoba, która:

• została wyznaczona przez kandydata, jego rodziców, proboszcza lub szafarza;
• ukończyła 16 lat (chyba że biskup lub proboszcz uzna inaczej);
• jest katolikiem, bierzmowanym, przyjmującym Eucharystię i prowadzącym życie zgodne z wiarą;
• nie jest obciążona żadną karą kościelną;
• nie jest rodzicem kandydata, ale może być jego współmałżonkiem.

Zaleca się, aby świadkiem był chrzestny lub chrzestna — lub ktoś bliski, kto zna kandydata i może zaświadczyć o jego dojrzałości chrześcijańskiej.

Przygotowanie do sakramentu bierzmowania

Rodzice i duszpasterze są odpowiedzialni za przygotowanie kandydatów.

Bierzmowanie jest warunkiem przyjęcia święceń, zawarcia małżeństwa sakramentalnego oraz pełnienia funkcji chrzestnego i świadka bierzmowania.

Kandydat wybiera imię świętego lub błogosławionego patrona, którego pragnie naśladować.

Przygotowanie trwa 3 lata i obejmuje:

• Katechezy – pogłębiają wiedzę religijną i zachęcają do służby bliźnim;
• Celebracje liturgiczne – uczą liturgii i życia we wspólnocie Kościoła;
• Praktyki duchowe – uczestnictwo w pierwszych piątkach miesiąca, nabożeństwach różańcowych, Roratach, Drogach Krzyżowych.

Bierzmowanie dorosłych

Dorośli kandydaci przygotowują się w parafii zamieszkania.

Wymagane dokumenty przy zgłoszeniu:

• zaświadczenie od duszpasterza o przygotowaniu i kwalifikacjach moralnych;
• wypełnione świadectwo bierzmowania (na specjalnym formularzu);
• potwierdzenie przystąpienia do sakramentu pokuty;
• metryka chrztu (do wglądu).